DDA – Inspiracje i Rozwój

Poszukując właściwej formy pomocy dla siebie warto wiedzieć na jaką pomoc od kogo można liczyć, bo ma ona bardzo różny zakres.

PSYCHOLOG  to osoba, która ukończyła studia magisterskie z psychologii. Studia nie przygotowują do prowadzenia psychoterapii , jednak przygotowują do robienia testów psychologicznych i ich interpretacji  oraz do psychoeduakcji i udzielania porad psychologicznych .

Jeżeli psycholog chce nabyć uprawnienia i umiejętności praktyczne do leczenia pacjenta ,  to kontynuuje naukę na studiach podyplomowych z psychologii klinicznej ( nie mniej niż 3 lata) lub w szkole psychoterapii ( nie  mniej niż 4 lata).

PSYCHOLOG KLINICZNY to psycholog, który odbył szkolenie podyplomowe z pychologii klinicznej i zdał egzamin państwowy. Diagnozuje zaburzenia psychiczne i ma uprawnienia do ich leczenia. Zazwyczaj pracuje w Poradniach Zdrowia Psychicznego lub w szpitalach psychiatrycznych.

SPECJALISTA TERAPII UZALEŻNIEŃ osoba z wykształceniem wyższym , która przechodzi specjalistyczne szkolenie z zakresu terapii osób uzależnionych i członków ich rodzin i zdała państwowy egzamin certyfikacyjny z tego zakresu. Osoba która nie zdała tego egzaminu ma status specjalisty terapii uzależnień w procesie szkolenia.  Ponieważ problemy z którymi zgłaszają się pacjenci do placówek odwykowych nierzadko wymagają głębszej psychoterapii, część specjalistów terapii uzależnień decyduje się  dodatkowo  na 4-letnie szkolenie z zakresu psychoterapii.

INSTRUKTOR TERAPII UZALEŻNIEŃ
musi mieć minimum wykształcenie średnie Ream more »

 Ostatni wpis  był o dobrej miłości do siebie

… a niedługo potem  natknęłam się na naprawdę dobrą książkę, która pokazuje jak to krok po kroku wprowadzić  tę ideę w życie i  ku memu zaskoczeniu ten wspaniały tekst Chaplina też sie w niej znalazł …

• Jeżeli więc jesteś DDA bohaterem, ratownikiem

i czujesz się wykorzystywany a może nawet już doszedłeś do etapu wyprania z wszelkich sił.

• Jeżeli Twoje istnienie definiuje życie dla innych a siebie ustawiasz na szarym  końcu
• jeżeli sam niewiele dobrego masz z tego życia
• i jeżeli chcesz z tym skończyć, bo czujesz jak życie przecieka Ci przez palce bo próbujesz rozwiązywać cudze problemy a nie swoje

to  zachęcam do jej przeczytania

„Pozytywny egoista” to książka bardzo poruszająca i praktyczna
Wersja elektroniczna(PDF)   - zamówisz klikając w poniższy link

 http://www.zlotemysli.pl/psychopomoc,1/koszyk/dodaj-produkt/12089.html

Wersja drukowana – zamówisz tutaj

Możesz ją zamówić na dużym luzie,  bo w razie jakichkolwiek zastrzeżeń ksiegarnia zwraca pieniądze na konto szybko i bez gadania  , więc naprawdę byłoby szkoda nie zapoznać się z tą książką.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, uświadomiłem sobie,
że emocjonalny ból i cierpienie są tylko ostrzeżeniem dla mnie,
żebym nie żył wbrew własnej prawdzie.
Dziś wiem, że to się nazywa
AUTENTYCZNOŚCIĄ.

Kiedy naprawdę zacząłem kochać samego siebie, zrozumiałem, Ream more »

Spróbuj dla każdego z poniższych określeń oszacować, w jakim stopniu możesz określić ich trafność w stosunku do siebie.

0-zupełnie mnie nie dotyczy
1-może czasem tak o sobie myślę
2-myślę, że opisuje to odczucia, które u siebie obserwuję
3-wydaje mi się, że to dość trafnie mnie opisuje
4-to zdanie bardzo trafnie mnie określa

1. Obawa przed utratą własnego ja w bliskich związkach uczuciowych
• Miewam obawy, że bliski i silny związek uczuciowy z drugim człowiekiem może mnie nadmiernie pochłonąć, że zatracę się w nim.
• Obawiam się, że angażując się emocjonalnie w związki z innymi ludźmi, mogę się wypalić wewnętrznie.
2. Obawa przed zdemaskowaniem własnej nieatrakcyjności
• Wydaje mi się, że ktoś przy bliskim poznaniu mnie przekona się o tym, jaki jestem i straci dla mnie zainteresowanie i uznanie.
• Obawiam się, że przy dogłębnym poznaniu mojej osoby, trudno jest mnie cenić i lubić.
3. Obawa przed porzuceniem
• Pojawia się we mnie myśl, że osoba, która jest mi bliska, może mnie opuścić.
• Gdy dochodzi do konfliktów i napięć między mną i bliską mi osobą, pojawiają się obawy, że może mnie ona opuścić.
4. Brak umiejętności harmonijnego rozwijania i pogłębiania związków z innymi Ream more »

Nowy Rok to dobry moment żeby zobaczyć w jakim punkcie życia jesteś.  DDA to nie tylko przecież obciążenia, ale również zasoby, o których nierzadko się zapomina. Być może w ubiegłym roku uczestniczyłeś w terapii dla DDA lub grupach wsparcia dla DDA lub  lub  też bez tego zrealizowałeś jakieś ważne dla siebie plany   - i przez rok  dokonałeś już pewnych istotnych zmian,  których jakże często wewnętrzny krytyk u DDA nie chce zauważać lub pomniejsza. Wewnętrzny krytyk zazwyczaj gdy coś uda Ci się osiągnąć, od razu gasi radość wskazująć na to co jeszcze wymaga zmiany. W ten sposób odbiera Ci energię do zmian i utrzymuje niskie poczucie wartości. Dlatego proponuję zrobienie sobie takiego coachingowego bilansu Ream more »

DESIDERATA

Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech i pamiętaj, jaki spokój może być w ciszy. O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie, bądź na dobrej stopie ze wszystkimi. Wypowiadaj swą prawdę jasno i spokojnie i wysłuchaj innych, nawet tępych i nieświadomych, oni też mają swoją opowieść. Unikaj głośnych i napastliwych, są udręką ducha. Porównując się z innymi, możesz stać się próżny lub zgorzkniały, zawsze bowiem znajdziesz lepszych i gorszych od siebie.

Niech twoje osiągnięcia, zarówno jak i plany, będą dla ciebie źródłem radości. Wykonuj swoją pracę z serce, jakkolwiek byłaby skromna: ją jedynie posiadasz w zmiennych kolejach losu. Zachowaj ostrożność w swych przedsięwzięciach świat bowiem pełen jest oszustwa. Lecz niech ci to nie przesłania prawdziwej cnoty, wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów i wszędzie życie pełne jest heroizmu. Bądź sobą, a zwłaszacza nie zwalczaj uczuć; nie bądź cyniczny wobec miłości, albowiem w obliczu wszelkiej oschłości jest ona wieczna jak trawa. Ream more »

„Dość powszechnym jest, że rozpoczynamy terapię z silną (czasem świadomą, a czasem nie) nadzieją, iż uda nam sie rozwiązać własne problemy, jeśli zmienimy naszych rodziców, partnerów, szefów, członków rodziny. Tymczasem trzeba stwierdzić – nie bez bólu na poziomie emocjonalnym – że jedyną osobą, którą możemy naprawdę zmienić, jest ta która przyszła na terapię. Musimy wyrzec się pragnień noszonych w sobie od dzieciństwa oraz, na ogół przejść długi okres żalu, żeby zrezygnować z projektu zmienienia innych, zmuszenia ich, by nas w końcu usłyszeli, nakłonienia do tego by na nas reagowali, by uznali nasz subiektywny świat za słuszny. Poznajemy różnicę między „naprawianiem” kogoś lub czegoś a znajdowaniem sposobu radzenia sobie z własną sytuacją (…)
Wiele osób (…) spodziewa się że (terapia) jet formą lamentowania, rytualnym zaproszeniem do obwiniania swoich opiekunów z dzieciństwa o własne błędy i słabą wolę. (…) Ream more »

Autorką poniższego tekstu jest Virginia Satir, jedna z najlepszych terapeutek rodzinnych. Na pytanie piętnastoletniej dziewczynki, co ma uczynić, aby przeżyć fascynujące życie, odpowiedziała:

„Jestem sobą.
Na całym świecie nie ma nikogo, kto byłby dokładnie taki sam jak ja. Zdarzają się ludzie, którzy są częściowo do mnie podobni, lecz w sumie nikt nie jest taki, jak ja. Dlatego też, cokolwiek robię, jest autentycznie moje, ponieważ ja sama decyduję się na to.

Do mnie należy wszystko, co jest mną – moje ciało, włączając jego funkcje; mój umysł i wszystkie myśli i pomysły; moje oczy oraz wszystko, co widzę; moje uczucia, bez względu na to, czy to gniew, radość, zdenerwowanie, Ream more »

Pomimo tytułu, książka ta nie jest o Bogu, ani nawet o religijności. Książka ma charakter powieści coachingowej  ( o rozwoju osobistym)  W ramach intrygującje  fabuły znajdziesz w niej wiele ciekawych sugestii jak uwierzyć w siebie i dostawać od życia to co naprawdę jest dla Ciebie ważne.

Alan, młodzieniec który nie wierzy w siebie, jest nieśmiały i męczy go poczucie bezsensu życia co prowadzi do próby samobójczej. Zatrzymuje go nieznajomy ( może właśnie w ten sposób Bóg działa incognito ?)   W dzieciństwie odrzucony przez ojca biologicznego, którego nie znał  a następnie wychowywany przez ojczyma alkoholika, który ostatecznie też porzuca rodzinę.  Przez kolejne lata żyjący pod dyktando współuzależnionej matki, Ream more »

Psychoterapia w ogromnej mierze bada świat emocji – i  tych uświadamianych,   i tych głęboko ukrytych , bada związane z tym konflikty wewnętrzne oraz   te zewnętrzne. Jednak  również sztuka jest tym miejscem gdzie ludzie w nieskrępowany sposób  przyglądają się swoim emocjom i  mają odwagę  wyrażać je w sposób prawdziwy, bez oglądania się na społeczną poprawność. W sztuce w gruncie rzeczy niewielką wartość ma „to co się powinno” , sztuka pozwala komunikować się wielowymiarowo i prawdziwie na temat tego co się  czuje, co myśli, czego pragnie, za czym tęskni, co przeraża, a co uskrzydla, co budzi złość, kiedy się upada, kiedy wydaje   że droga odnaleziona  i kiedy naprawdę odnajduje drogę.
W psychoterapii też często zadajemy sobie pytania , co tak naprawdę czuję?  Nie  co powinienem   czuć, ale co naprawdę czuję? Czego się obawiam, czego mi brakuje a z czym mi dobrze? Czego pragnę od siebie, od ludzi i od życia? O co mi tak naprawdę w życiu chodzi?  Co jest dla mnie ważne tu i teraz, i co w dalszym horyzoncie? Warto odważnie zajrzeć za kotarę swoich uczuć i pragnień - bo  tam tętni prawdziwe życie i  kryją się wskazówki. Takie pytania otwierają drzwi do zmian. Oczywiście sama świadomość swoich uczuć i ich wyrażenie, często nie jest wystarczające dla  rozwiązowania swoich problemów życiowych. Wszyscy znamy przecież tragiczne losy artysów,  jak choćby ostatnia śmierć Amy Winehouse . Z polskiego podwórka  tragiczne losy Ryśka Rydla.   Bo w  swoich uczuciach można się oczywiście zatracić,

Ream more »