Dlatego właśnie ego-Dziecko w Twoje dorosłe życie wnosi dominujące uczucia, odpowiada za radość życia, bunt lub pesymizm wyolbrzymiający problemy; dąży do bliskości i zabawy, walczy lub, wycofane, stroni od ludzi.
Sam najlepiej znasz swoje wewnętrzne Dziecko, widzisz jego charakterystyczny rys, niepowtarzalność i mocne strony, ale ponieważ wychowało się w chorym domu, dostrzegasz też to, co wymaga skorygowania. Ty sam najlepiej wiesz, czy Twoje Dziecko jest spontaniczne, zbuntowane czy nadmiernie przystosowane i z jakich niezaspokojonych potrzeb biorą się jego słabości.
Moc wewnętrznego Dziecka – siła, kreatywność i radość
Jeżeli to dostrzeżesz, a następnie wyjdziesz naprzeciw jego deficytom rozwojowym – to wtedy ono rozkwitnie i da z siebie to, co najlepsze: obdarzy Cię energią, doda życiu kolorów i piękna, nie pozwoli Ci się zaszufladkować i zaprosi do budowania wspaniałych związków. Bo to właśnie stan ego-Dziecko ma tę moc sprawczą, żeby życie było fascynujące i nieprzeciętne. To jest jego najmocniejsza strona.
Warto pamiętać, że każdy błysk geniuszu ma swój początek w wewnętrznym Dziecku, które jest ciekawe, odkrywcze, twórcze i nie poddaje się łatwo utartym poglądom. To właśnie w Dziecku bierze początek odkrycie Ameryki, wyprawa w kosmos, teoria względności, bo to właśnie ten stan ego ma odwagę na własne marzenia, wizje i niezgodę na utarte schematy. To Ono wspina się na szczyty sztuki – bo nie boi się czuć i wyrażać więcej niż inni, bo nie boi się być osobą niepowtarzalną i wyjątkową.
I nawet jeżeli Dziecko zostało mocno poturbowane przez życie w swym alkoholowym domu, to jeżeli dasz mu to, czego zabrakło kiedyś, ono wróci do swojego pierwotnego stanu siły, radości, kreatywności i w nieprawdopodobny sposób wzbogaci Twoje życie.
„Wewnętrzne dziecko” to jeden z moich ulubionych tematów, dlatego będę wdzięczna, jeżeli zechcesz podzielić się swoimi opiniami w komentarzu, tak aby Twoje przemyślenia i refleksje służyły również innym czytelnikom.
Pozdrawiam,
Joanna Dudniczenko
COPYRIGHTS (C) Joanna Dudniczenko
Kopiowanie tekstów na inne strony internetowe wymaga zamieszczenia imienia i nazwiska autora, tytułu tekstu oraz odsyłacza do strony internetowej http://ddablog.wordpress.com.
Temat wewnetrznego dziecka bardzo mnie inspiruje. Jestem DDA po terapii, jednak czesto wracam do starych nawykow. Szukam czegos takiego jak: Warsztay terappii wewnetrznego dziecka. Czy znasz moze miejsce gdzie cos takiego jest organizowane. Znalazlem tylko cos w Holandi organizowane prze Piotra Karpowicza. Bede wdzieczny za pomoc.
Jestem DDA. Moje Dziecko rano jest zawsze pelne energii az do granic, radosci, spotykam ludzi bedac w pracy, patrze na swoje zadania na dzisiaj i czuje ze mam sile, zeby je podjac i zakonczyc. W ciagu dnia ta energia gdzies slabnie, szczegolnie gdy stanie sie cos co oslabi mojego „ducha”, gdy ktos udowodni mi, ze nie jestem wystarczajaco dobra, ze popelnilam gdzies blad, nawet najmniejszy i nie majacy wiekszego wplywu, natychmiast sie zamykam i radosne Dziecko ucicha. Skupiam sie na tym, zeby wiecej bledow nie popelniac, i widac to po mnie, wiec zaczynaja sie pytania od kolegow, czy wszystko w porzadku, bo tak przycichlam itp. Czyli wlacza mi sie do glosu Dziecko Perfrkcjonista. A jesli ktos na sile bedzie szukal we mnie bledow, bo sam ma wewnetrzne problemy np i czuje sie lepiej, jesli ktos obok ma gorzej, to wlacza sie mi Dziecko Agresor, broniace swoich granic do konca. Duuuzo pracy przede mna, zeby pokochac co, co mam, zrozumiec, ze nie jestem gorsza bez tego, czego nie mam i pozwolic Radosnemu, Szczesliwemu Dziecku dzialac 🙂