UNIWERSALNOŚĆ DOŚWIADCZEŃ
To kolejny czynnik leczący podczas terapii grupowej DDA.
W rodzinach alkoholowych problem picia zazwyczaj stanowi tabu, o którym nie mówi się na zewnątrz. Ukrywanie bolesnych doświadczeń i emocji sprawia, że DDA w pewnym stopniu:
-
idą przez życie samotnie, zazwyczaj w poczuciu izolacji,
-
wydaje im się, że ich los wyjątkowo odbiega od życia innych ludzi,
-
często myślą, że doświadczane przez nich trudności życiowe innych jakoś omijają.
Wszystko to pogłębia poczucie samotności.
Szczera i otwarta rozmowa na grupie DDA na temat swoich doświadczeń, emocji i myśli sprawia, że uczestnicy nagle przekonują się, że nie są sami. Okazuje się, że obok nich znajdują się osoby o podobnie trudnych przeżyciach.
DDA odkrywając, że ich problem nie jest jednostkowy ani marginalny, lecz dotyczy wielu ludzi, doświadczają ogromnej ulgi. Czują, że nie muszą już dźwigać swojego ciężaru w samotności – mogą go rozwiązywać w towarzystwie osób, które „znają ten wiatr”.
Wśród ludzi o podobnych historiach życiowych problem staje się uniwersalny, co zmniejsza poczucie wstydu i osamotnienia.
Tej uniwersalności doświadczeń DDA nie doświadczy w indywidualnym kontakcie z terapeutą. Natomiast na grupie będzie mogło wysłuchać wielu historii, w których odnajdzie fragmenty swojego życia, przejrzy się jak w lustrze i poczuje, że nie jest samotną, zagubioną wyspą.
Joanna Dudniczenko