“Ofiary chronicznych traum, takich jak poważna przemoc w dzieciństwie lub tortury, mogą czuć, że zostały zranione na zawsze. (…) Niemniej jednak, w ostatecznym rozrachunku, niektóre z najlepszych interwencji w przypadku problemów psychologicznych po traumie mają charakter egzystencjalny i opierają się na nadziei. (…) Z przedstawionej tu filozofii wynika, że klienta, który przeżył traumę, powinno się traktować jako kogoś, kto – mimo zetknięcia z potencjalnie przytłaczającym cierpieniem i okaleczeniem psychicznym – próbuje pogodzić się z przeszłością – i, być może, wyrosnąć ponad nią.

(John Briere i Catherine Scott)