Freud powiedział kiedyś, że o naszym zdrowiu psychicznym decyduje nasze podejście do pracy i miłości. Jak to wygląda u DDA w kwestii pracy? Najprościej ujmując, w dużym stopniu decydują o tym role DDA, w jakie dziecko alkoholika zostało wepchnięte przez chory układ rodzinny.
BOHATER DDA a praca
Sukcesy i zagrożenia
Bohater DDA najczęściej odnosi sukces zawodowy. Ciemną stroną tej roli jest jednak przeciążanie się, pracoholizm i nadmierne słuchanie innych w kwestii tego, co „należy robić”. Warto zadać sobie pytanie: „Dla kogo dobrze? Czy aby na pewno dla bohatera?”
Zmiany, nad którymi warto popracować
Bohater DDA powinien skupić się na asertywności, szczególnie na umiejętności odmawiania nadmiaru obowiązków, które prowadzą do wypalenia. Niezwykle ważne jest też wypracowanie uważności na swoje preferencje, potrzeby, wartości — chodzi o większe wsłuchiwanie się w siebie, aby żyć w zgodzie ze swoim wewnętrznym kompasem, a nie kompasem innych. Bohater DDA powinien zadbać o brakującą radość w swoim życiu. Nie powinien ograniczać się jedynie do obowiązków, odpowiedzialności i lojalności wobec innych. Można to podsumować potrzebą wypracowania zdrowego egoizmu, czyli inaczej mówiąc, aby pojawiła się postawa lojalności wobec siebie. Aby mogło się to wydarzyć, ważne jest większe dopuszczenie emocji do swojego życia.
Aby bohater osiągnął zdrową równowagę w pracy, powinien popracować nad fundamentem asertywności, która skupia się na obronie własnych praw, dawaniu sobie prawa do błędu oraz na stawianiu granic, aby mieć czas i siły na lżejszą i przyjemniejszą część naszej ludzkiej egzystencji.
U DDA-bohatera kluczowe jest odnalezienie równowagi między odpowiedzialnością a radością życia. Warto nauczyć się odpuszczać nadmierną powagę, perfekcjonizm i przesadzone ambicje, by otworzyć się na lekkość, spontaniczność i przyjemność codzienności. 🎈😊
BUNTOWNIK DDA a praca
Problemy w miejscu pracy
Buntownik DDA nie pozwala sobą pomiatać, ale bywa impulsywny i ma trudności z podporządkowaniem się zasadom. Często kończy się to konfliktami, częstymi zmianami pracy i brakiem doświadczenia. Problemy wynikają z trudności w utrzymaniu dyscypliny oraz zaangażowania w rozwój kompetencji.
Jak radzić sobie z trudnościami?
Zmiany, nad którymi warto popracować, to radzenie sobie z frustracją i pamiętanie, że to, co dobre, wymaga wysiłku i zaangażowania, czasami przysłowiowego potu i łez. Warto też pamiętać o tym, że do wykonywania pracy (i osiągnięć) nie są konieczne idealne okoliczności i ludzie.
Trochę inaczej niż u bohatera, ważne jest, aby emocje nie były głównym rozgrywającym w podejściu do pracy (kształcenia), żeby praca (nauka) nie zależały w tak dużym stopniu od nastroju oraz sympatii czy antypatii wobec zespołu, przełożonych czy nauczycieli. Przecież realia pokazują, że w każdym miejscu znajdzie się jakiś autorytet niegodny bycia autorytetem, ale to nie jest powód, aby przekreślać swoje możliwości kształcenia, kariery poprzez uwikłanie w przesadną walkę z autorytetem, który denerwuje buntownika. Nierzadko ta ostra walka z autorytetem jest podszyta nieprzepracowaną złością wobec rodzica (tego, który pił, albo tego, który był bierny w rozwiązywaniu problemów w rodzinie). Wewnętrzna złość na autorytety rodzinne, które kiedyś zawiodły i stały się autorytetami upadłymi — ta wewnętrzna złość jest przenoszona na bieżące autorytety, które potrafią tak zdenerwować, jak kiedyś rodzice.
Współpracownicy często postrzegają buntownika DDA jako osobę trudną we współpracy, wybuchową i niechętną do przyjmowania konstruktywnej krytyki. Buntownik powinien skupić się na asertywności i komunikacji. Dzięki temu nauczy się rozwiązywać konflikty konstruktywnie, zamiast walczyć. A złość na rodziców, która aż kipi w bieżącym życiu, najlepiej żeby się wylała w gabinecie terapeutycznym, a nie w pracy poprzez walkę czy trzaskanie drzwiami.
DDA-buntownik powinien nauczyć się podchodzić do pracy z większą rzetelnością i konsekwencją, tak jak sportowiec, który trenuje bez względu na nastrój czy okoliczności. Kluczowe jest także rozwijanie umiejętności dostrzegania perspektyw innych ludzi, zamiast kierowania się wyłącznie własnym punktem widzenia. Dzięki temu praca stanie się bardziej stabilna, a relacje zawodowe bardziej harmonijne i konstruktywne. ⚖️🏆
ZAGUBIONE DZIECKO DDA a praca
Niewidoczny pracownik oraz brak wiary w siebie i swoje kompetencje
Zagubione Dziecko DDA, podobnie jak w szkole, w pracy też jest ciche, wycofane, zazwyczaj ani się nie wybija, ani jakoś bardzo nie odstaje od reszty. Szary, dobry pracownik, który nie zachwyca, ale też nie sprawia kłopotu. W szkole zagubione dziecko DDA często znało odpowiedź, ale nie zgłaszało się, by jej udzielić. Podobnie w pracy, ma dobre pomysły, tylko boi się je ujawniać. Pracuje i osiąga zazwyczaj poniżej swoich możliwości, ponieważ nie ma takich ambicji jak bohater, nie ma takiej odwagi jak buntownik i nie wierzy, że ma coś ciekawego do zaoferowania światu. Myśli o sobie, że jest przeciętna, nieciekawa i dlatego musi się dostosować i nie kaprysić. Nie dostrzega swoich talentów.
Jak przełamać schemat?
Zmiany, nad którymi warto popracować, to zdecydowanie zaciekawić się sobą i odkryć w sobie swoją unikalność, odkryć swoje talenty i zadbać o to, aby mogły się ujawnić. Popatrzeć na siebie jak na zaniedbany ogród, któremu trzeba poświęcić uwagę i cierpliwość, aby rozkwitł swoim niepowtarzalnym pięknem.
Dla DDA w roli zagubionego dziecka kluczowe jest nauczenie się dostrzegania własnej wartości i dawania sobie prawa do wyrażania swojego zdania. Ważne jest, aby zaufać swoim talentom, spostrzeżeniom i wyjątkowości, zamiast pozostawać w cieniu i dopasowywać się do oczekiwań innych. To droga do budowania pewności siebie i pełniejszego uczestnictwa w życiu zawodowym i osobistym. ✨🌿
MASKOTKA DDA a praca
Lekkość czy nieodpowiedzialność?
Maskotka (błazen) DDA ma takie trochę lżejsze podejście do problemów życiowych, więc również praca najprawdopodobniej będzie narażona na branie jej mniej poważnie niż poprzez pozostałe role DDA. Jak w każdej roli, są tego plusy i minusy. Najczęściej taka osoba odbierana jest jako zbyt luzacko podchodząca do pracy. Taki pracownik jest wprawdzie fajnym kompanem łagodzącym napięcia, ale równocześnie kimś, kto pojawiające się problemy zamiata pod dywan, co na dłuższą metę jest oczywiście szkodliwe.
Jak osiągnąć równowagę?
Aby osiągnąć równowagę w pracy, byłoby dobrze nauczyć się dostrzegać trudności i je omawiać. Jeśli maskotka nauczy się nie uciekać od problemów w śmiech i bagatelizowanie, ale nauczy się widzieć je we właściwych proporcjach, a następnie je rozwiązywać, to jej łatwość tworzenia niezagrażającego klimatu najprawdopodobniej sprawi, że wyrażana propozycja czy nawet krytyka będzie podana w sposób strawny dla innych, co stanowi bardzo cenną kompetencję. Jeżeli do swojej naturalnej lekkości doda asertywność, to daje takie piękne i niezwykłe połączenie, że naprawdę marzy się o takim szefie czy koledze.
Dla DDA w roli maskotki kluczowe jest nauczenie się dostrzegania problemów w realistyczny sposób i rozwijanie asertywności. Zamiast unikać trudnych sytuacji lub obracać je w żart, warto nauczyć się otwarcie o nich mówić – z zachowaniem swojej naturalnej lekkości i ciepła. Dzięki temu maskotka może stać się nie tylko duszą towarzystwa, ale także osobą, która skutecznie rozwiązuje problemy i buduje autentyczne relacje. 😊🎭