Zaburzenie osobowości z pogranicza – charakterystyka
Zaburzenie osobowości z pogranicza to przykład skrajnej aktywacji traumy relacyjnej z przeszłości w relacjach bieżących. Osoby, u których diagnozuje się borderline, chociaż bardzo pragną bliskości i miłości, często są skłonne do:
- nagłych wybuchów emocji w reakcji na nieistotną lub wyimaginowaną prowokację interpersonalną,
- myśli autodestrukcyjnych,
- odczuwania pustki i intensywnej dysforii, oraz
- impulsywnych zachowań ograniczających napięcie, wywołanych przez to, co postrzega się jako porzucenie, odtrącenie lub maltretowanie przez inną osobę
(wg American Psychiatric Association, 2000).
Trauma relacyjna – skutki
Trauma relacyjna z przeszłości w kontaktach międzyludzkich często budzi:
- gniew,
- strach,
- nieufność,
- zachowania destrukcyjne lub unikowe.
Długoterminowa terapia jako rozwiązanie
Aby osłabić powyższe uczucia, lepiej sprawdza się terapia długoterminowa niż krótkoterminowa, ponieważ w terapii długoterminowej są większe szanse na ugruntowanie pozytywnego doświadczenia więzi.
Jest to też powód, dlaczego przy traumach relacyjnych poradniki nie leczą. Książki tłumaczą, dostarczają wiedzy, ale nie dostarczają pozytywnej, korekcyjnej relacji. Jedna z ofiar traumy tak to ujęła: „Jeśli złe relacje mnie spaczyły, to – logicznie rzecz biorąc – do osiągnięcia poprawy potrzebne mi są dobre relacje.”