Wewnętrzny Dorosły (głos: zastanowię się).
Ego-Dorosły to ten stan osobowości, który stara się żyć w sposób świadomy, wykraczając poza instynktowne zachowania Dziecka i nawykowe zachowania Rodzica. Jego mocną stroną jest zbieranie informacji, analizowanie ich pod kątem uczuć i poglądów, patrzenie na „za” i „przeciw” i po zbadaniu problemu podejmowanie optymalnych decyzji. Oczywiście nie jest tak, że Dorosły w jakikolwiek sposób wyklucza pozostałe dwa stany ego. W gruncie rzeczy dobrze ukształtowany Dorosły wsłuchuje się w głosy Dziecka i Rodzica, bo Dziecko ma lepszy dostęp do świata uczuć, a Rodzic odciąża Dorosłego z analizowania rzeczy typowych, które nie stwarzają problemu i nie wymagają gruntownej analizy. Dorosły ma więc pozwalać Dziecku, kiedy jest na to czas, i pozwalać Rodzicowi, kiedy pojawia się kryzys i trzeba działać szybko.
Zrównoważony rozwój trzech stanów Ego
Dla zdrowej osobowości dobrze jest, gdy Ego-Dziecka i Ego-Rodzica nie są ani skrajnie niskie, ani skrajnie wysokie. Wtedy wnoszą swoje mocne strony, nie powodując zagrożeń. W przypadku Dorosłego im jest mocniejszy, tym lepiej dla jednostki, dla kształtu jej życia i charakteru relacji z innymi ludźmi. Mocny Dorosły jest świadomy, że do prawidłowego funkcjonowania jednostki są potrzebne wszystkie stany ego i potrafi mądrze łączyć elementy Dziecka i Rodzica, dzięki czemu życie człowieka staje się wielowymiarowe. Im lepiej rozwinięty Dorosły – to znaczy im bardziej świadomy – tym łatwiej mu szybko przywołać do porządku Dziecko i Rodzica, gdy swoim zachowaniem zaczynają szkodzić człowiekowi. Ego-Dorosły odpowiada za inteligencję emocjonalną człowieka.
Wpływ Ego-Dorosłego na zdrowie psychiczne i relacje społeczne
Jeżeli jest skrajnie słaby i Dziecko lub Rodzic szaleją w niepohamowany sposób, wówczas stwarza się przestrzeń dla chorób psychicznych jednostki lub jej nieprzystosowania społecznego. Warto przy tym dodać, że tak jak charakter Dziecka i charakter Rodzica w dużej mierze jest nam dany przez los, tak Ego-Dorosłego możemy budować przez całe swoje życie i właśnie dzięki jego mądrości oraz przenikliwości widzenia wspierać lub korygować wewnętrzne Dziecko i wewnętrznego Rodzica. Dzięki temu osobowość człowieka rozwija się w miarę harmonijnie, a więc z pożytkiem dla niego, dla świata i ludzi, których spotyka w swoim życiu.
Ego-Dorosły w sytuacjach konfliktowych
Dorosły jest również tym stanem Ego, które najlepiej sobie radzi w sytuacjach konfliktowych, ponieważ nie pozwala, aby dziecięce lub rodzicielskie uczucia zdeformowały zaistniały problem. Dorosły jest nastawiony na optymalne rozwiązania. Jeżeli przeanalizuje problem, to potrafi zrobić dwa kroki do tyłu i przeprosić albo wręcz przeciwnie – spokojnie, ale stanowczo nie ustąpi ani o milimetr – w zależności od tego, co uzna za właściwsze po zebraniu informacji, uczuć i różnych „za” oraz „przeciw”. Zawsze jest też gotowy zmienić zdanie, jeżeli nowe okoliczności lub nowa wiedza zmieniają obraz sytuacji.
COPYRIGHTS (C) Joanna Dudniczenko
Kopiowanie tekstów na inne strony internetowe wymaga zgody autora, zamieszczenia imienia i nazwiska autora, tytułu tekstu oraz odsyłacza do strony internetowej http://ddablog.wordpress.com, obecnie na www.ddainspiracje.pl.