Według Cermaka, wybitnego specjalisty terapii dla DDA:
„Gdyby każde DDA zdobyło się na uczciwe spojrzenie na siebie samego, byłoby zdumione, że jego życie pasuje do przynajmniej jednego z najczęściej spotykanych modeli DDA.”
Poniżej przedstawiam wykaz najczęstszych problemów DDA, opisany przez tego terapeutę:
Pracoholicy
Ciągle w biegu, zawsze zajęci projektami i sprawami, które „muszą być zrobione”. Pracoholicy rzadko są zadowoleni ze swoich osiągnięć, co popycha ich do jeszcze większego wysiłku. Zaprzeczają swoim uczuciom, co prowadzi do emocjonalnego wypalenia. Związki międzyludzkie schodzą u nich na dalszy plan, ponieważ praca staje się ich głównym priorytetem. W głębi serca często czują się samotni, ale nie potrafią tego przyznać.
Defensywni
Boją się bliskości z innymi ludźmi i unikają ujawniania czegokolwiek na swój temat. Na poziomie emocjonalnym są zamknięci, co utrudnia im nawiązywanie głębszych relacji. Choć tęsknią za bliskością, ich chroniczna złość i podejrzliwość wobec innych powodują, że trzymają się na dystans.
Przytłoczeni uczuciami
Zmagają się z intensywnymi emocjami, które często przypominają emocjonalne burze. Desperacko próbują kontrolować innych ludzi, by zmusić ich do „odpowiedniego” zachowania, co prowadzi do konfliktów i frustracji. Często ich wewnętrzny chaos sprawia, że nie są w stanie pracować efektywnie ani czerpać radości z życia.
Uzależnieni
Od alkoholu, narkotyków lub innych substancji, które mają na celu zagłuszenie bólu emocjonalnego. Używki stają się dla nich formą ucieczki od rzeczywistości i sposobem na chwilowe zapomnienie o problemach.
W depresji
Cierpią na chroniczne poczucie wewnętrznej pustki. Tracą sens życia, często są apatyczni i pozbawieni energii. Niska samoocena i brak motywacji prowadzą ich do autodestrukcyjnych zachowań. Depresja staje się dla nich nie tylko chorobą, ale także stylem życia, z którego trudno się wyrwać.
Zaburzone poczucie tożsamości
Nie potrafią oddzielić się od rodziny, co powoduje, że ich życie jest w dużej mierze zdeterminowane przez opinie innych. Przejmowanie się tym, co pomyślą inni, staje się dla nich głównym wyznacznikiem decyzji i działań, co prowadzi do poczucia utraty własnej autonomii.
Tożsamość ofiary
Czują się stale atakowani, ignorowani i zdradzani przez innych. W ich oczach to właśnie te doświadczenia usprawiedliwiają ich gniew i roszczeniowe nastawienie. Mają tendencję do przyjmowania postawy biernej, oczekując, że świat będzie im coś winien.
Tożsamość męczennika
Cierpią w milczeniu, nie potrafiąc zadbać o swoje potrzeby. Stale usprawiedliwiają błędy innych ludzi i angażują się w bolesne sytuacje po to, by ratować innych, często kosztem własnego dobrostanu. Ich życie staje się serią poświęceń, które nie prowadzą do żadnych pozytywnych zmian.
Szlachetni i pomocni aż do upadku
Są tak zaangażowani w pomaganie innym, że zapominają o sobie. Ich współczucie i chęć niesienia pomocy nie mają granic, co prowadzi do wyczerpania fizycznego i emocjonalnego.
Nieustannie poszukujący odpowiedzi
Szukają zasad, wskazówek i metod, które pomogą im osiągnąć szczęście oraz sukces społeczny i emocjonalny. Mimo to często nie ufają swoim własnym instynktom i wątpią w swoją zdolność podejmowania właściwych decyzji. Ten brak zaufania do siebie prowadzi do ciągłego poczucia zagubienia i niepewności.
Czy rozpoznajesz siebie w którymś z tych modeli? Rozważ, jak bardzo mogą one wpływać na Twoje życie i czy warto sięgnąć po wsparcie terapeutyczne, aby rozpocząć proces zmiany.